De afgelopen weken ben ik op vakantie geweest in eigen land. Spanje dus. Want je kan wel een vlucht pakken naar een ander land, maar ik wil in Spanje nog zoveel zien en ontdekken. Dus toerden we door Spanje. En wat een eye-opener was dat…
Ik kan nu namelijk echt wel zeggen dat het nergens zo druk is als aan de Costa del Sol. Ik zag de kust van Almeria, de kust van Murcia, het binnenland en diverse steden zoals Lorca, Cartagena, Murcia en Cuenca. Maar het was nergens zo druk als aan de Costa del Sol. Rustige wegen, geen files, geen overvolle terrassen… ik vond het heerlijk.
Behalve mijn verplichte uitstapje naar Madrid dan, waar ik mijn paspoort moest vernieuwen. Een tip: doe dat niet met de auto!
En toen begon er iets in mij te knagen. Want ik woon dus aan de Costa del Sol.
Ik kom hier inmiddels zo’n veertig jaar. Ik heb de kust zien veranderen, heb de groei meegemaakt en er ook jarenlang enthousiast aan meegedaan. De Costa del Sol heeft me veel gebracht. Werk, vrienden, prachtige plekken, een goede investering en een leven dat ik in Nederland nooit had gehad.
Maar tijdens deze reis realiseerde ik me ineens hoe druk mijn dagelijkse leven hier eigenlijk is geworden. De Costa del Sol is een soort ratrace geworden. En het ironische is: ik ben ooit uit Nederland vertrokken, omdat ik juist een rustiger leven wilde. Het zal een andere fase van mijn leven zijn. Maar ik verlang langzaam aan toch echt naar wat meer rust.
Want waar ik tien jaar geleden nog dacht: gezellig, levendig, veel te doen, denk ik nu steeds vaker: kan het ook een beetje minder? Ik heb er even geen zin in. En nee, ik ben Spanje absoluut niet zat. Integendeel.
Juist tijdens deze reis werd me duidelijk hoeveel ik van Spanje hou, hoeveel ik nog van Spanje wil zien en hoeveel plekken me aanspreken. Alleen begon ik me af te vragen of ik mijn volgende hoofdstuk nog wel aan de Costa del Sol wil schrijven. Steeds vaker kijk ik naar Murcia en Almería.
Daar vind je ook zon, zee, restaurants en Spaanse gezelligheid. Maar er is meer ruimte. Minder internationale drukte. Minder verkeer. En vooral: een relaxtere sfeer.
Het voelt vooral alsof ik op een punt ben aangekomen waarop ik opnieuw moet nadenken over wat ik eigenlijk belangrijk vind. Misschien verandert dat als je ouder wordt. Op een gegeven moment krijg je blijkbaar toch meer behoefte aan ruimte, rust en een beetje anonimiteit. Aan een dorp waar niet iedere tweede persoon die je tegenkomt ook bezig is met vastgoed, vakantieverhuur of de nieuwste hotspot.
Ik wil absoluut nog steeds in Spanje blijven wonen. Dit is mijn land.
Ik wil alleen wat meer Spanje om me heen en wat minder Costa del Sol.
Angel Mulder
PS Volg mijn avonturen (en reis) nu ook op TikTok.
Leave a Reply