In Nederland kan je vaak niet wachten tot het zomer is. Als je in Spanje woont, ga je daar al gauw anders over denken. Laat ik het maar gewoon zeggen: ik ben blij dat de zomer aan de Costa del Sol er bijna op zit. En niet alleen vanwege het hele warme weer.
Eigenlijk begint het al in juli. Dan merk je dat de regio langzaam voller wordt. Meer auto’s, meer mensen, meer handdoeken en parasollen op het strand, slenterende mensen op de boulevard en steeds minder kans dat je spontaan ergens terechtkunt.
Wil je ’s avonds naar een leuk restaurant, dan kun je maar beter vooruit plannen. Reserveren, reserveren en nog eens reserveren.
En dan het zwembad. Ik wil soms gewoon even rustig baantjes trekken. Zonder om een opblaasbare flamingo heen te moeten zwemmen, zonder een rubberboot te ontwijken en liefst ook zonder dat er halverwege een kind met een snorkel op mijn baan landt. In augustus is baantjes trekken aan de Costa del Sol soms gewoon topsport. Dus het zwembad is in die maand echt voor mij een no go en dat terwijl de temperatuur op zijn hoogst is.
Maar dan komt eind augustus…
Langzaam vertrekken de vakantiegangers. De auto’s met dakkoffers verdwijnen weer van de parkeerplaatsen. De koffers worden weer ingepakt en de stranden, zwembaden en terrassen krijgen wat meer ruimte. En dan gebeurt er iets bijzonders.
Je kunt ineens weer je auto ergens kwijt.
Weer spontaan een restaurant binnenlopen zonder drie dagen van tevoren gereserveerd te hebben. Je kunt op een terras zitten zonder eerst een stoelendans te moeten uitvoeren. En op sommige plekken hoor je zelfs weer wat je gesprekspartner zegt.
Ook de Spanjaarden gaan weer aan het werk en het normale ritme komt terug.
En daar geniet ik van. Misschien wel iets te veel. Rust. Heerlijk.
Want terwijl ik dit schrijf, vraag ik me steeds vaker af of ik de Costa del Sol in de zomer niet gewoon te druk begin te vinden.
De regio is fantastisch. Het klimaat, de zee, de restaurants, de levendigheid en alles wat hier te doen is. Maar het wordt ieder jaar drukker. En misschien is dat uiteindelijk wel het moment waarop je jezelf de vraag moet stellen: wil ik hier nog middenin zitten?
Misschien ga ik wel op zoek naar een rustiger plekje in Spanje. Omdat ik gewoon verlang naar wat meer rust om me heen…
Een dorpje waar je niet eerst drie rondjes hoeft te rijden voor een parkeerplaats. Waar je zonder reservering een restaurant binnenloopt en ook nog met wat geld in je portemonnee naar buiten loopt. Met mijn eigen privé zwembad, waar ik gewoon baantjes kan trekken zonder dat er een opblaasbare flamingo me persoonlijk de oorlog verklaart. En waar in de supermarkt gewoon nog alles verkrijgbaar is.
Want ik hou van de Costa del Sol. Echt. Maar misschien hoef ik er niet per se tussen 1 juli en 31 augustus middenin te zitten. Dat lijkt me voorlopig een prima compromis.
Angel Mulder
