Eens in de zoveel tijd kom ik hem weer eens tegen tijdens een opruimsessie. Het schattige witte Spaanse jurkje met blauwe stippen en franje. Natuurlijk pas ik hem niet meer, maar ik bewaar hem nog steeds. Ik denk dat ik zes was toen ik hem droeg. Gekocht in Spanje door mijn ouders als souvenir. Ik kan er geen afstand van doen.
Wat was ik gek op die jurk… en op Spanje. Een bloem in mijn haar en glitters op mijn gezicht. Mijn haar opgestoken en mijn dunne armpjes onder de mouwen uitgestoken. Wat voelde ik me mooi.
En dat gevoel heb ik nog steeds als ik Spaanse dames in hun schitterende jurken zie tijdens de feria. Stuk voor stuk plaatjes en wat zien ze er mooi en trots uit.
Het is een traditie die veel verder gaat dan alleen de kleding; het is een manier van zijn. De Feria is een explosie van leven, waar het ritme van Andalusië door de straten golft en de lucht zwaar is van de geur van jasmijn en paarden.
Je ziet de generaties hand in hand gaan: van de allerkleinsten die hun eerste stapjes zetten in mini-jurkjes tot de grootmoeders die met een aangeboren elegantie hun waaier hanteren. Er klinkt een soort onoverwinnelijke trots door in het gekletter van de castagnetten en de krachtige blik van de danseressen.
Inmiddels is Spanje mijn thuis. Ik word elke dag wakker onder de zon die me vroeger alleen in de zomervakanties begroette. Ik ken de weg in de supermarkt, ik weet wanneer de siësta begint en ik spreek de taal steeds een beetje beter. Maar echt Spaans, dat voel ik me nog niet.
Soms voel ik me nog steeds een beetje die toeschouwer die aan de zijlijn staat te kijken naar een prachtig schouwspel waar ik de geheime codes nog niet helemaal van ken. De passie is er, de liefde voor het land is er, maar de wortels moeten nog dieper groeien.
Toch, als ik dan die vrouwen vol passie zie dansen in hun kleurrijke gewaden, voel ik een vonkje van herkenning. Dan ben ik niet de expat die haar weg nog zoekt, maar weer even dat meisje van zes.
Want hoewel de wereld van de Feria nu groots en soms nog een tikkeltje ongrijpbaar is, begon mijn Spaanse droom heel tastbaar en klein. Met een bloem in mijn haar, glitters op mijn wangen en dat ene, onvergetelijke witte jurkje met de blauwe stippen…
Angel Mulder
Leave a Reply